ROMÀNGIA
1982 - V^ Editzione
1^ Prémiu (ex aequo) – Sez. Silloge
OUVERTURI PO DEXI BALLADAS
di Efisio COLLU
-Iglesias (CA)-
OUVERTURE
Deu mi pigu comenti seu.
No tengu curpas mannas
de ‘nci calai.
Rennegu, prexu,
oi nci sunti, cras
interraus.
Tottus is malis chi pateus
àturu non sunti
che murighìngius de su ciorbeddu.
Deu mi pigu comenti seu
cunvintu ca cras
potzu éssiri mellus,
e no mi càstiu
in su sprigu de is àturus
po su sabori
de mi biri diversu.
M’arrégolu diaci
lìberu in dogna fueddu,
cun su coràggiu de nai
puru su beni scarésciu.
Sa beridadi
no est sa luna chi tremit
in logu ‘e funtana,
est sa pròpria vida nosta
impresonada
in unu casteddu de fueddus:
a nosus, duncas,
cérriri fueddu po fueddu
po dda liberai.
E non bengheas a mi nai
ca oi est s’ómini chi nascit
diversu
e ca sa curpa de tottu
est sémpiri de is àturus.
Poita non circai, intzandus,
de si conosciri mellus?!
Fortzis in sa vida
nudda est postu aici attesu
de non ‘nci podi arribai.
DOLORI
Dolori:
nottesta puru
non m’as iscarésciu.
Cumpàngiu fridu
de nottis longas
e sbuidas de sonnu,
ancora a tui deppu
is arremólius de su coru.
Cras puru, fortzis,
m’as a lainai su pettus
a ghirigoru
e de custu ge no tind’ap’a
torrai gràtzias.
Oh, dolori…
Luna primósiga de prim’Atóngiu,
ormai de mei
conoscis tottus is intradas.
Cun s’ispada tua ‘e fogu
ses che unu spraberi
de mesu istadi
in is arremasùlius de un’amori,
prenu sceti de arreghèscias.
E immoi
cun agus de frius
m’obbilas su coru
e t’arrefegas de mei
in is laberintus de s’ànima.
Ohi, dolori…
mind’as pigau sa paxi
po sa luxi de duus ogus
chi non fatzu che arregordai.
POESIA
Poesia, poesia:
cun cal’àturus ogus
t’emm’a deppi’
torrai a liggiri,
po no agatai prus
cosas de mi deppi’
perdonai?!
Custu ti morigai
e ti destruggi,
parit
ma no est sa passioni mia.
Po sa stima chi ti portu,
su coru miu s’est fattu
fintzas troppu dilicau.
E tui
sighis a mi cunfundi
sa punta de sa pinna,
no scoviendurì mai
in tottu sa beridadi!
Oh, poesia…
est sceti un’ora fàidi
chi po tui
apu meda suffriu,
e immoi
is fueddus tuus
non parint prus is mius…
Ohi, poesia:
si diarerus ses tui
su sprigu de s’ànima…
Deus miu!
Cal’est, duncas,
sa bera facci tua,
ànima mia?!
|