Cand’a piatta, o babbu, mi giughias,
a manu tenta, a los iscultare
sos poetas nostranos, sognaias
forsi una die ‘e ti poder bantare
chi puru fizu tou ‘e poesias
cantu sos primos nd’ischiat cantare!
Sa gràscia t’at su Deus accansada
si t’’enit s’Odissea dedicada!