S’amorosu ordinzu                         

(Càntigu XIV – Ott. 56-66)  

 

 

  

Cun pê' lezeri Era su caminu

si fattesit invece finz'a ue

fit de s'Olimpu su Mere divinu.

L' 'idesit Zeus e a boghe-mue:

-E cal'est -li naresit- su pidinu

ch'a inoghe ti nd' 'attit? Ello tue

de caddos non nde tenes pro pigare

a su Gargàru chena t'istraccare?-

 

E sa muzere chena si traigher:

-Unu pidinu l'apo, o Soberanu,

e ti lu naro: a Teti e a Oceànu

unu bonu faeddu cherzo gigher

pro chi torret che prima fittianu

su prenetttu 'e s'amore a lis suigher

pettus e mente e lis crescat s'apprettu

de s'aunire ancora in dulche affettu!

 

Tue già l'ischis chi m'an sos Biados

in domo insoro che fiza allevada

e, addaghi bi penso, che allizada

m'intendo in los bider abbandados!

S'a pê fintz'a inoghe so pigada

est ca iscappos los apo lassados

sos caddos pasturende a pês de s'Ida

erva 'irde bundante e lentorida.

 

Acco', adducas, prîte a t'agattare

so lómpida, o grasciosu: non cheria

a s'intragna 'e s'océanu falare

chena ti narrer s'intentzione mia,

primmu ca m'est dovere 'e t'informare

e pustis prîte non mi la sentia

de t' 'ider chizi-bàsciu o inchietu,

e cun rejone, si manco 'e rispettu!-

 

E de sas nues s'arremiarzadore

cun ojos de disizu:-O geniosa,

su ch'as in coro ti faghet onore.

Primm' 'e tuccare però ti reposa

accurtzu meu, 'e s'Ida lumenosa

subr'a-i custas ervas in fiore!

Ti nd'accùrtzia...non t'istes renta-renta...

dami sa manu...beni...m'accuntenta!

 

A fiamaridas m'intendo...e pighende

che unda 'e riu s'amorosa idea!

Mai pro una fémina, una dea,

che como mi so 'idu ispasimende!

 

 

 

 

 

Non m'allumesit gai Issionea,

mama bella 'e Pirito, e ne buddende

a tales fia cando a Perseu

m'at generadu su lizu d'Acrise!

 

Ne d'Agenòre su déchidu ispantu

m'at che a tie, o Era, dilliriadu

déndemi a Minos e a Radamantu!

Alacmena e Sèmel accisadu,

ermosuras tebanas, non m'an tantu,

mama sa prima d'Èracle famadu,

de Diónisu Baccu sa segunda;

ne Latona e ne Cèrere sa brunda!-

 

«Faccimannu! -li nêsit sa muzere-

Inoghe, in chima a s'Ida su cuntentu

ti dia dever dunca, a puppa a bentu,

deo catzare! Mudu, pro piaghere!

Non si nd'impudat s'olìmpicu Mere,

si l' 'iderat in s'amorosu appentu

furriadu per terra calchi Deu?

Deo bi tenzo a su pudore meu!

 

Ma, si comente as nâdu, t'est s'apprettu

lênde artùrios e conca, o Soberanu,

recuimos, ch'est mezus, chen'isettu

a s'istàntzia segreta chi Vulcanu

fattu nos at cun miràbile manu!

Incue mi possedi. In cussu lettu

faghe de me su ch'as in brama 'e fàghere

chi t'apo in donzi gana a cumpiàghere!»

 

E Zeus, sempre inchesu 'e passione:

-Si puru est giustu su chi pensas tue,

non timas su matessi, o Giunone,

ca che la fasco a s'Ida in una nue

chi ne da' affacca e ne da' aterue

bider nos poden! Mancu Iperione,

pro cantu nd'apat de lugore in s'oju,

in cussu 'elu bi faghet forroju!-

 

Nêsit Cronide; e ambos duos pare,

leados da' s'incantu, s'aunesin

in un'abbratzu 'e gosu. E a lis dare

culvenu modditzosu nde brotesin

ervas e flores, mentre a los fascare

nues allentoridas si pesesin.

E finas s'Ida, che ammajarzada,

s'intragna s'intendesit cumpidada!

 

           Addaesegus / Indietro     -    ILIADE