Sa briga de Telamone cun Èttore

(Càntigu XIII – Ott. 141-148)

 

 

 

E pariat Ettòrre gloriosu

innant'a tottu Ares soberanu

cun s'elmu istrintu in conca lumenosu

e cun s'iscudu 'e brunzu, tundu, in manu,

ispissu 'e corzos 'ulos e pesosu!

A sos d'Argo cheriat su troianu

cun s'imponèntzia sua assucconare

pro mezus che los poder degumare!

 

Ma non fit zente fàtzile a s'annuzu

sa ch'innanti gighiat o crabolos

ch'in sos padentes timen s'ischimuzu!

«O magnìficu Ettòrre, s'oriolos

as tue de nos ponner in buluzu,

beni a ti los leare sos consolos!

-avantzende li nêsit Telamone

a passos mannos che unu leone-

 

Sas naves ch'as in buddu 'e nos derruer

millas cue in su portu! Ma s'impresa

non crêo sias prontu a la concluer!

Ratza est sa nostra a gherras avvesa

ch'ischit it'est s'attaccu e sa difesa!

Deo ti naro, invece, ch'at a ruer      

d'Ìlio sa 'idda poderosa innante,

si nos nd' 'ogat su camu su Tronante!

 

Antzis t'annùntzio chi a sos concluos

sa vida tua finas est lompende!

E già mi paret de t' 'ider preghende

a Zeus mannu e a sos Deos suos

pro chi lis ponzan a sos caddos tuos

alas d'astore, addaghi fuende

t'as a bider cun s'inimigu a pala

marranende 'e ti dare morte mala!»

 

 

 

 

 

 

Nêsit; e, alta, Zeus immortale

dae destra un'àbbile imbiesit,

ch'a ticchìrrios su chelu attraessesit,

de detzisiones annùntziu fatale!

Crêìndelu 'e vittòria unu signale

cuntentu donz'Acheu nde restesit.

Ettòrre invece, non lêndesi suddu,

che tronu abboghinesit contr'a cuddu:

 

-Aiace barrosu, assiat bisu

su ch'in sos ojos ti ch'as imprimidu!

Sònnia, sònnia, o trau presumidu!

Chi bos si 'oltat in prantu su risu

ladinu est che sole cuss'avvisu,

asi m'aeret Era partoridu

da' sa de Zeus olìmpica 'ena

o m'onoreran che Febo o Atena!

 

E finas tue, s'aeres s'azardu

contr'a Ettòrre 'e ponner marrania,

dias retzire da' sa lantza mia

su chi merìtas déghile riguardu!

Tand'accurtzu a sas naves, berumia,

sas pulpas tuas, sos ossos, su lardu

aes e canes t'an a ischirriolare

tra issos a porfia a murru a pare!-

 

Nêsit; e a innante s'atzuridu

un sos cumpanzos tucchesit umpare,

altu 'ettende un'orrorosu gridu

chi fattesit sa terra trinnigare!

E galu sos d'Atreu, a pê ficchidu,

lêsini, aisettende, a boghiare.

E su fragassu a s'eterrenu situ

lompesit de Cronide beneittu!

 

 Addaesegus /  Indietro     -     ILIADE