|
Sa briga de Telamone cun Èttore
(Càntigu
XIII
– Ott. 141-148)
E
pariat Ettòrre gloriosu innant'a
tottu Ares soberanu cun
s'elmu istrintu in conca lumenosu e
cun s'iscudu 'e brunzu, tundu, in manu, ispissu
'e corzos 'ulos e pesosu! A
sos d'Argo cheriat su troianu cun
s'imponèntzia sua assucconare pro
mezus che los poder degumare! Ma
non fit zente fàtzile a s'annuzu sa
ch'innanti gighiat o crabolos ch'in
sos padentes timen s'ischimuzu! «O
magnìficu Ettòrre, s'oriolos as
tue de nos ponner in buluzu, beni
a ti los leare sos consolos! -avantzende
li nêsit Telamone a
passos mannos che unu leone- Sas
naves ch'as in buddu 'e nos derruer millas
cue in su portu! Ma s'impresa non
crêo sias prontu a la concluer! Ratza
est sa nostra a gherras avvesa ch'ischit
it'est s'attaccu e sa difesa! Deo
ti naro, invece, ch'at a ruer
d'Ìlio
sa 'idda poderosa innante, si
nos nd' 'ogat su camu su Tronante! Antzis
t'annùntzio chi a sos concluos sa
vida tua finas est lompende! E
già mi paret de t' 'ider preghende a
Zeus mannu e a sos Deos suos pro
chi lis ponzan a sos caddos tuos alas
d'astore, addaghi fuende t'as
a bider cun s'inimigu a pala marranende
'e ti dare morte mala!»
|
Nêsit;
e, alta, Zeus immortale dae
destra un'àbbile imbiesit, ch'a
ticchìrrios su chelu attraessesit, de
detzisiones annùntziu fatale! Crêìndelu
'e vittòria unu signale cuntentu
donz'Acheu nde restesit. Ettòrre
invece, non lêndesi suddu, che
tronu abboghinesit contr'a cuddu: -Aiace
barrosu, assiat bisu su
ch'in sos ojos ti ch'as imprimidu! Sònnia,
sònnia, o trau presumidu! Chi
bos si 'oltat in prantu su risu ladinu
est che sole cuss'avvisu, asi
m'aeret Era partoridu da'
sa de Zeus olìmpica 'ena o
m'onoreran che Febo o Atena! E
finas tue, s'aeres s'azardu contr'a
Ettòrre 'e ponner marrania, dias
retzire da' sa lantza mia su
chi merìtas déghile riguardu! Tand'accurtzu
a sas naves, berumia, sas
pulpas tuas, sos ossos, su lardu aes
e canes t'an a ischirriolare tra
issos a porfia a murru a pare!- Nêsit;
e a innante s'atzuridu un
sos cumpanzos tucchesit umpare, altu
'ettende un'orrorosu gridu chi
fattesit sa terra trinnigare! E
galu sos d'Atreu, a pê ficchidu, lêsini,
aisettende, a boghiare. E
su fragassu a s'eterrenu situ lompesit de Cronide beneittu!
|
| Addaesegus / Indietro - ILIADE |